O mnie
- lavendine
- przytulone pergaminowe ściany kamieniczek wiernych sobie od tylu już lat. tynk kruchy. niczym warstwy ciasta francuskiego. prawie przeźroczysty. pełen pęknięć. wybrzuszeń. plam. ran. bluszcz przewodów i kabli oplatający nadwątlone, łuszczące się ciało. choć bardziej podobny do ciemnych, grubych żył na spracowanych dłoniach starego człowieka. ślady wilgoci rozchodzące się jak fale czasu po murze w kolorze croissanta. hugenotki. te senne biszkopty spieczone słońcem. posypane pudrem lat. cierpliwe. uliczki wąskie. na szerokość oddechu. tylko światło i cień tu się mieści. słodkie miasteczko z ciasta, na blasze południa. zapamiętałe w trwaniu... tam mnie szukaj.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz